Żelazo
jest niezbędne do syntezy hemoglobiny -
czerwonego barwnika przenoszącego tlen w krwinkach czerwonych (erytrocytach).
Niedobór żelaza prowadzący do
niedokrwistości u pacjentów z przewlekłą
niewydolnością nerek wynika przede
wszystkim z niedostatecznego wchłaniania
żelaza z przewodu pokarmowego. U dializowanych pacjentów jedną z przyczyn niedokrwistości jest niewielka,
aczkolwiek stała utrata krwi podczas
zabiegów hemodializy oraz pobieranie
krwi do badań laboratoryjnych.
Niedoborowi żelaza można zapobiegać
poprzez podaż doustną lub dożylną leków
zawierających ten jon. Pacjentom z niedokrwistością, którym przetacza się
krew, dodatkowa podaż żelaza nie jest
potrzebna.
U
wielu chorych z zaawansowaną niewydolnością
nerek (lub po ich usunięciu) gromadzące
się w organizmie żelazo nie może być
wykorzystane z braku erytropoetyny -
hormonu odpowiedzialnego za wbudowywanie
żelaza do cząsteczek hemoglobiny.
Decyzję o uzupełnianiu niedoborów żelaza
powinien podejmować lekarz po analizie
wyników morfologii krwi pacjentów i po
oznaczeniu stężeń żelaza we krwi.
Najskuteczniejszym sposobem zwalczania
niedoboru żelaza jest podaż dożylna.
Jednym z najczęściej stosowanych,
najlepiej przyswajalnych preparatów jest
Ferrum Lek (glukonian żelaza) podawany
dożylnie po dializie. Ze względu na
niewystarczające wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego, u chorych z niewydolnością nerek, nie podajemy
wykazu produktów spożywczych bogatych w żelazo. Nadmiar nagromadzonego żelaza
jest szkodliwy i może prowadzić do
zatrucia.
