Ocena skuteczności hemodializy
     
   
 
 
Ocena skuteczności hemodializy
 
Jacek A. Pietrzyk, Teresa Smolnik

 
Objawy kliniczne

Objawy kliniczne towarzyszące wysokim i niskim stężeniom wybranych jonów przedstawiono w tabeli 2. 

Tabela 2.
Objawy kliniczne zaburzeń jonowych obserwowanych w trakcie hemodializy.

Jon: potas
hiperkaliemia K+ > 6,6 mmol/l
hipokaliemia K+ < 2,9 mmol/l
dializa z użyciem koncentratu K-0,
żywice jonowymienne
  • zwolnienie akcji serca
  • niemiarowość
  • mrowienie w okolicy ust
  • metaliczny smak w ustach
  • spadek siły mięśni
  • mrowienie kończyn
  • apatia
  • splątanie
  • tachykardia
  • skurcze dodatkowe serca, deficyt tętna
  • znaczące osłabienie siły mięśni
  • zaparcia, porażenie pęcherza
  • parestezje
  • nadpobudliwość
  • brak koncentracji
  • senność
dializa z koncentratem K-3, K2
zbyt krótka dializa,
nieprzestrzeganie diety,
stosowanie niektórych leków


Jon: wapń
hiperkalcemia Ca++ > 2,7 mmol/l
hipokalcemia C++ < 2,0 mmol/l
dializa z użyciem koncentratu niskowapniowego,
ograniczenie podaży aktywnych meabolitów wit. D3
  • brak apetytu, nudności, wymioty
  • gorzki, metaliczny smak w ustach,
  • niemiarowość akcji serca, skurcze powiek
  • przelotne porażenie mięśni twarzy
  • osłabienie siły mięśni
  • bóle głowy, senność
  • zaburzenia orientacji
  • nadciśnienie
  • objawy tężyczki utajonej lub jawnej
  • równoważniki objawów tężyczkowych:
  • częstoskurcz, skurcz krtani (bezgłos), skurcze łydek, mięśni palców, skurcz naczyń mózgowych, migreny, napady bólu głowy
  • drgawki
dializa na koncentratach wysokowapniowych,
duża ilość wapnia w diecie,
przedawkowanie witaminy D3
lub aktywnych metabolitów witaminy D3


Jon: sód
hipernatremia Na + > 148 mmol/l
hiponatremia Na + < 120 mmol/I
dializa o niskim stężeniu sodu,
niewłaściwe dopasowanie profilu sodowego HD
  • znaczne pragnienie
  • zwiększona pobudliwość mięśni
  • zwiększone napięcie mięśniowe
  • gorączka
  • zaburzenie orientacji
  • spadek ciśnienia krwi
  • czasami drgawki
  • niejednokrotnie objawy odwodnienia
  • bóle głowy, nudności, wymioty (obrzęk komórek OUN)
  • osłabienie, wyczerpanie
  • brak apetytu
  • niejednokrotnie objawy przewodnienia z objawami niewydolności krążenia
  • obrzęki
zwiększona podaż soli w diecie,
niewłaściwe dopasowanie stężenia sodu w dializacie


pH krwi HCO3-
kwasica metaboliczna
HCO3- <15 mEq/l, pH < 7,2
alkaloza metaboliczna
HCO3- > 24 mEq/l, pH < 7,35
zbyt duże stężenie wodorowęglanów
w płynie dializacyjnym (HCO3- > 25 mEq /l),
przedawkowanie leków alkalizujących
  • objawy niedotlenienia OUN
  • wielki oddech kwasiczy Kussmuula korygojący kwasicę na drodze eliminacji nadmiaru CO2
  • hipokaliemia
  • alkaloza oddechowa
  • objawy tężyczkowe
zbyt niskie stężenie wodnrowęglanów
w płynie dializacyjnym,
niedodializowanie, nadmierny katabolizm białka,
zbyt niskie dawki leków alkalizujących


W tabeli nie wymieniono objawów związanych z zaburzeniami stężeń fosforu. Usunięcie tego jonu w czasie zabiegu hemodializy jest trudne i nie zawsze skuteczne. Wynika to z niskiego klirensu fosforanówˇ większości dostępnych dializatorów. Prawidłowe stężenia fosforu we krwi są efektem przestrzegania zaleceń dietetycznych i zażywaniem przez pacjentów leków ograniczających wchłanianie fosforu z prze-wodu pokarmowego.

Ostatnie dwudziestolecie przyniosło znaczący postęp w zakresie metod i wskaźników oceny skuteczności hemodializy. Zaczęto analizować wyniki leczenia pacjentów i odnosić je do poszczególnych parametrów. Przełomem okazało się wprowadzenie modelowania kinetycznego dializy (inna nazwa - modelowanie kinetyczne mocznika, ang: nrea kinelic morlelling), którego parametry wyliczane z danych dializy doskonale opisywały zarówno skuteczność zabiegu, jak również korelowały z odległym rokowaniem hemodializowanych.




   
 
 
 
 
 
 
 
 
DIALIZOTERAPIA DZIECIĘCA
     
           
         
.