Definicja i klasyfikacja nadciśnienia tętniczego u dzieci
Ciśnienie tętnicze u dzieci rośnie stopniowo z wiekiem, w związku z tym do interpretacji wyników pomiaru ciśnienia tętniczego używa się siatek centylowych lub tabel uwzględniających wiek, płeć i wzrost dziecka. W pediatrii ciśnienie tętnicze ocenia się porównując wartości ciśnienia danego pacjenta z naniesionymi na siatki centylowe wartościami występującymi w populacji dzieci zdrowych. Uwzględnienie w siatkach centylowych rozkładu ciśnienia tętniczego - oprócz wieku i płci - również wzrostu pozwala na prawidłową ocenę wyników pomiaru u dzieci zbyt wysokich lub zbyt niskich (Tab. 1, 2). Zgodnie z definicją raportów Task Force on Blood Pressure in Children, ciśnienie tętnicze poniżej 90 percentyla uznaje się za prawidłowe. Wartości ciśnienia skurczowego i/ lub rozkurczowego mieszczące się między 90-95 percentylem określane są jako wysokie lub graniczne. Wartości mieszczące się między 95 a 99 percentylem i uzyskane przynajmniej w 3 niezależnych pomiarach świadczą o znamiennym nadciśnieniu tętniczym. Do rozpoznania ciężkiego nadciśnienia upoważniają wartości ciśnienia tętniczego skurczowego i/lub rozkurczowego przekraczające 99 percentyl dla wieku, płci i wzrostu (6, 7).
W codziennej praktyce lekarskiej posługiwanie się siatkami wentylowymi stanowi pewne utrudnienie i dlatego w celu ułatwienia interpretacji uzyskanych wyników pomiarów ciśnienia tętniczego w tabeli 3 zestawiono wartości znamiennego i ciężkiego nadciśnienia u dzieci.
Tabela 3.
Klasyfikacja nadciśnienia tętniczego u dzieci w zależności od wieku (wg Report of the Second Task Force on Blood Pressure in Children -1987)
Grupa
Wiek
Nadciśnienie tętnicze znamienne mm Hg ciężkie mm Hg
112 / 
