|
Nadciśnienie tętnicze (NT) stanowi jeden z głównych czynników ryzyka rozwoju chorób układu krążenia, nerek i miażdżycy. W przeprowadzonym w ostatnich latach badaniu populacji Warszawy nadciśnienie tętnicze stwierdzono u 36% kobiet i 46% mężczyzn w wieku 35-64 lat (1). Jako kryterium rozpoznawania NT u dorosłych przyjęto wartości ciśnienia skurczowego 140 mmHg i więcej lub ciśnienia rozkurczowego 90 mmHg i więcej. Dolna granica prawidłowego ciśnienia tętniczego została obniżona poniżej wartości 140/ 90 mmHg (2). U dzieci nadciśnienie tętnicze występuje rzadziej niż u dorosłych. Dotyczy ono 1-12% populacji dziecięcej w wieku do 18 lat i ma w większości przypadków charakter wtórny. Nadciśnienie tętnicze samoistne (pierwotne) było rozpoznawane do niedawna wyłącznie u ludzi dorosłych, obecnie coraz częściej u dzieci starszych i młodzieży rozpoznaje się nadciśnienie samoistne (3, 4, 5). Wykazano, że poziom ciśnienia tętniczego obserwowany w dzieciństwie jest ściśle związany z poziomem ciśnienia tętniczego u dorosłych, a także zależy od masy ciała. Nadmierna masa ciała u dziecka wielokrotnie zwiększa ryzyko rozwoju nadciśnienia w wieku późniejszym. Wczesne rozpoznanie nadciśnienia tętniczego u dzieci i działania profilaktyczne wpływają na obniżenie częstości występowania tego schorzenia i jego powikłań w wieku dojrzałym. Rola pediatry powinna więc polegać nie tylko na leczeniu dzieci z utrwalonym nadciśnieniem, ale przede wszystkim na wykryciu dzieci z podwyższonym ciśnieniem tętniczym. Nadciśnienie tętnicze pozostaje często nie rozpoznawane u niemowląt i małych dzieci, ponieważ nigdy nie wykonywano u nich pomiaru ciśnienia tętniczego krwi. W codziennej praktyce pediatrycznej pomiar ciśnienia tętniczego krwi powinien stanowić część rutynowego badania. Dotyczy to szczególnie dzieci z cewnikowaniem tętnicy pępowinowej w wywiadzie, cukrzycą, nadwagą, zaburzeniami gospodarki lipidowej (u dziecka lub u rodziców), chorobami nerek, okresowo wyższym ciśnieniem tętniczym, obciążającym wywiadem rodzinnym, jak nadciśnienie tętnicze u rodziców, wczesny zawał serca lub udar mózgu u bliskich krewnych i przedwczesne zgony w rodzinie.
|
|
