W oparciu o analizę wyników NCDS i wspomnianą zależność pomiędzy pcr a toksemią mocznicową. Depner opracował mapę adekwatności dializy, wykorzystując do niej pcr (oś x) i TAC (oś y) - parametry o istotnym znaczeniu prognostycznym dla pacjentów. Adekwatna dializę wyznacza pcr w zakresie od 0,8 do 1,4 g białka/ kg/dobę i TAC od 43 do 65 mg% BUN (dane te u dzieci zostały zmodyfikowane na podstawie 7-letnich obserwacji autora i wynoszą odpowiednio: pcr 1,0-1,45g/ kg/dobę; TAC 39-68 mg% BUN, tj. 13,9 do 24,2 mmol/l mocznika).
Ryc. 5. Ocena adekwatności dializy dla dializowanych 3 razy w tygodniu na podstawie mapy Depnera
Dializę adekwatną wyznaczają:
- wartość wskaźnika dializy KtlV w granicach 0,9-1,4;
- wartość współóczynnika katabolizmu białka pcr w granicach 0,8-l,35 g białkalkg m.c./ dobę;
- TAC w zakresie 43-65 mg% BUN, tj. 15,3-23,1 mmol/l mocznika. Linia kropkowana wyznacza minimalną wartość wskaźnika dializy dla danego pcr
Mapa wyznacza obszary definiujące pacjenta jako:
- niedodializowanego i niedożywionego (pole a),
- niedodializowanego z przyczyn dializacyjnych (pole b),
- niedodializowanego z przyczyn hiperkatabolicznych (pole c),
- niedożywionego (pole d),
- dializowanego właściwie (pole e),
- dializowznego nadmiernie, u którego duża dawka dializy pokrywa zwiększony ketabolizrn białka i tworzenie mocznika, utrzymując toksemię w granicach normy (pole f),
- niedożywionego z powodu niedoboru kaloryczno-białkowego, otrzymującego nadmiemą dawkę dializy (pole g),
- nadmiernie dializowanego (pole h),
- metabolizującego znaczne ilości białka, który nie jest narażony na toksemię z powodu nadmiernie skutecznej dializy, znacznego klirensu resztkowego własnych nerek, dużej objętości dystrybucji mocznika lub ciężkiej pracy fizycznej (pole i).
Wymienione wyżej sytuacje kliniczne odpowiadają polom od a do i, zaznaczonym na mapie Depnera. Mapowanie może być stosowane bez ograniczeń u pacjentów dializowanych 3 razy w tygodniu. Za podstawę prognozowania posłużyły Depnerowi wyniki badań NCDS oraz zależności wynikające z relacji pomiędzy katabolizmem białka a toksemią mocznicową, tj. pcr i TAC oraz TAC i Kt/V.
Lokalizacja punku (parametry pcr/TAC) pozwala na interpretację wyniku dializy i podjęcie działań optymalizacyjnych. Wprowadzenie do pola dializy adekwatnej, wymagające przesunięcia poziomego punktu, może nastąpić jedynie na drodze zmiany ilości białka (lub białka i kalorii) spożywanych w diecie. Za ruch pionowy punktu odpowiadają przede wszystkim parametry dializy - ID, KD, n - liczba dializ w tygodniu. Mapa Depnera jest doskonałym uzupełnieniem mapy Gotcha i Sargenta, a poprzez wyeksponowanie czynnika metabolicznego i jego wpływu na toksemię dializowanych jest godna polecenia jako pomost pomiędzy lekarzem, dietetyczką i pielęgniarką z jednej strony a pacjentem z drugiej.
