Kinetyczne modele hemiodializy
     
   
 
 
Kinetyczne modele hemodializy
 
Mariusz Ziółko, Jacek A. Pietrzyk, Małgorzata Komorowska

 
Przykład modelowania kinetyki hemodializy

W aktualnej praktyce klinicznej i przy wykorzystaniu licznych programów komputerowych można bez większego trudu obliczyć parametry wyjściowe modelu matematycznego. Rzadko jednak klinicyści zastanawiają się nad tym, jak w czasie dializy zmieniają się stężenia różnych toksyn. Równie często krytykuje się model jednoprzedziałowy jako niedokładny i obarczony zbyt dużymi błędami [9,11,22,24]. W niniejszej pracy jako przykład przedstawiono wyniki modelowania sesji dializacyjnej 35-letniej chorej M.S., której ciężar ciała po dializie, czyli tzw. sucha masa ciała wynosiła 55,1 kg. Chora była dializowana trzy razy tygodniowo dializatorem polisulfonowym F-6 (Fresenius) przez 3 godziny 30 minut. Przepływ krwi przez dializator wynosił 250 [ml/min] a przepływ dializatu 500 [ml/min]. Próbki krwi pobierano z lini tętniczej przed dializatorem równocześnie z próbkami dializatu z portu testowego w lini odprowadzającej dializat. Próbki pobrano jedenaście razy w chwilach podanych w kolumnie 2 tabeli I. W próbkach oznaczono stężenia mocznika, kreatyniny i kwasu moczowego. W oparciu o model matematyczny (9) wyznaczono współczynniki przepuszczalności masowej KA dializatora dla poszczególnych toksyn. Wyznaczono również objętość dystrybucji dla poszczególnych toksyn w modelu jedno i dwuprzediałowym oraz klirensy komórkowe Kc. Korzystano z autorskiego oprogramowania a otrzymane wyniki przedstawiono w tabelach i na wykresach.

Wyniki modelowania kinetycznego mocznika:
  1. Mediana współczynnika przepuszczalności masowej dializatora KA = 272 co odpowiada klirensowi Kd = 148.

  2. Model jednoprzedziałowy:
    a. objętość przedziału V = 32 076
    b. odchylenie średniokwadratowe pomiędzy stężeniami z pomiarów i modelu Ce = 1,18
  3. Model dwuprzedziałowy:
    a. objętość przedziału zewnatrzkomórkowego Ve = 18 120
    b. objętość przedziału wewnątrzkomórkowego Vi = 21 084
    c. odchylenie średnokwadratowe pomiędzy stężeniami z pomiarów i modelu Ce = 0,57
    d. współczynnik przepuszczalności międzyprzedziałowej Kc = 166


Wyniki modelowania kinetyki kreatyniny:
  1. Mediana współczynnika przepuszczalności masowej dializatora KA = 176 co odpowiada klirensowi Kd = 114.

  2. Model jednoprzedziałowy:
    a. objętość przedziału V = 33 813
    b. odchylenie średniokwadratowe pomiędzy stężeniami z pomiarów i modelu Ce = 25,9

  3. Model dwuprzedziałowy:
    a. objętość przedziału zewnatrzkomórkowego Ve = 25 833
    b. objętość przedziału wewnątrzkomórkowego Vi = 21 844
    c. odchylenie średnokwadratowe pomiędzy stężeniami z pomiarów i modelu Ce = 19,3
    d. współczynnik przepuszczalności międzyprzedziałowej Kc = 82


Wyniki modelowania kinetyki kwasu moczowego:
  1. Mediana współczynnika przepuszczalności masowej dializatora KA = 193 co odpowiada klirensowi Kd = 121.

  2. Model jednoprzedziałowy:
    a. objętość przedziału V = 25 231
    b. odchylenie średniokwadratowe pomiędzy stężeniami z pomiarów i modelu Ce = 11,8

  3. Model dwuprzedziałowy:
    a. objętość przedziału zewnatrzkomórkowego Ve = 11 708
    b. objętość przedziału wewnątrzkomórkowego Vi = 15 672
    c. odchylenie średnokwadratowe pomiędzy stężeniami z pomiarów i modelu Ce = 3,8
    d. współczynnik przepuszczalności międzyprzedziałowej Kc = 3,8
 

   
 
 
 
 
 
 
 
 
DIALIZOTERAPIA DZIECIĘCA
     
           
         
.