URR jest najprostszą metodą oceny skuteczności dializy opisującą stopień wydializowania mocznika, która upraszcza (linearyzuje) logarytmiczną zależność pomiędzy stężeniem mocznika a dawka dializy. Występujący w 2 postaciach wskaźnik:
(23)
lub
jest bardzo prosty do obliczenia ale obarcza go ryzyko powstania błędów wynikających z nie uwzględniania w tej metodzie zmian objętości dystrybucji i nieliniowej zależności od Kt/V. Zależności te próbowali uściślić Jindal (Kt/V = 0,04 URR - 1,2; n=41, r=0,97) i Daugirdas (Kt/V=2,6 PRU-0,46; n=256, r=0,962) analizując dane sesji dializacyjnych blisko 300hemodializowanych pacjentów. Owen i wsp. wykorzystując URR do oceny skuteczności dializy wykazali jego przydatność w prognozowaniu rokowania hemodializowanych. URR poniżej 60% i stężenie albuminy w surowicy dializowanych w granicach 3,0-3,4 g/l okazały się być czynnikami złego rokowania i wiązały się ze wzrostem śmiertelności [11]. Obydwa parametry mogą służyć ocenie adekwatności dializy i mają udokumentowaną wartość kliniczna. Za minimalna wartość PRU uznać należy 55%, co odpowiadałoby wskaźnikowi dializy Kt/V równemu jedności. Dener podaje liczbową zależność pomiędzy Kt/V a PRU. Kt/V = 0,26 PRU - 0,49, z której wynika, że 5% zmiana PRU prowadzi do 0,13 zmiany Kt/V [4,1,14].
