TAC określający skumulowane narażenie na toksemię mocznicową można uznać za parametr odzwierciedlający odpowiedź pacjenta na leczenie dializą. Pierwotnie opisany wzorem:
(21)
gdzie:
C1, Ct i C2 - oznaczaja stężenia mocznika odpowiednio przed, po i przed kolejna dializa,
td - czas dializy a Ø - czas pomiędzy dializami, został z czasem zastapiony bardziej precyzyjny obliczeniem, będącym scałkowana funkcją stężenia mocznika w okresie dializy i w czasie pomiedzy dializami.
Przekształcajac wzor dla Ct w działaniach integrujacych w odniesieniu do czau (z wykorzystaniem technik mikrokomputerowych) można TAC wyrazić w postaci pojedyńczej funkcji [2,13]:
TAC = f(G, V, ß, tD, KD, KR, C, n, schemat)
Wynika z niej, ze uŚrednione stężenie mocznika w czasie jest funkcją tworzenia mocznika, jego wydalania ale także stężeń, objetości dystrybucji i jej zmian w cyklu dializacyjnym oraz częstości dializ i ich tygodniowego schematu. TAC jest parametrem stosunkowo mało wrazliwym na błedy popełniane w oznaczeniach stężeń mocznika jak i wynikajace z niedokładnych pomiarów czasu dializy i klirensów dializatora. TAC niweluje efekt szczytowych stężeń mocznika w tygodniowym cyklu dializy. Zależność TAC od katabolizmu białka umozliwiła sformułowanie pojecia "idealnego TAC" (iTAC) w zależności od wartości pcr. Dla pcr mniejszego od 1,1 wartość iTAC można obliczyć ze wzoru [4]:
ITAC = (0,60pcr - 0,100) x 100%
Dla pcr przekraczającego 1,1 wartość obliczamy ze wzoru:
ITAC = (0,25pcr + 0,28) x 100%
Wskaźnik może być wykorzystany do porównania skuteczności leczenia w różnych ośrodkach. Zależność pomiędzy TAC i pcr jest jednym z podstawowych kryteriów oceny adekwatności dializy i podejmowania działań optymalizacyjnych. Wartość prognostyczną TAC udowodniono w badaniach NCDS [7]. Za prawidłowe uznaje się wartości w granicach 50mg% BUN, tj około 17,8 mmol/l mocznika. Wartości poniżej 40 mg% BUN (14,2 mmol/l) świadczą przeważnie o niedożywieniu i są związane z niskim katabolizmem białka (inna przyczyna tego stanu może być względnie wysoki klirens resztkowy). Jak wykazano TAC jest statystycznie znamiennie zależne od pcr [4,7,13]. Operowanie tac w określonym zakresie wartości 9np. pomiędzy 45 a 60 mg% BUN pozwala dokonać optymalizacji leczenia hemodializa poprzez zmianę parametrów (czasu dializy lub klirensu dializatora) wykorzystując do tego procedury optymalizacyjne, symulację komputerową i mapowanie [2, 14, 15].
