Przepisując rutynowo dawkę dializy chorym leczonym w programie przewlekłym, zakłada się 70% skuteczności wydializowania (wartość wskaźnika skuteczności wydializowania Ct/CO = 0,3).

Parker i współpracownicy wykazali, że zwiększonej skuteczności dializy mocznika (z 63% do 69,6%), opisanej wartością PRU, towarzyszyło zmniejszenie śmiertelności. Podobnie w badaniach National Medical Care Inc., przeprowadzonych w latach 1990-92, stopień redukcji mocznika zwiększył się z 57,1 do 62,5%, a śmiertelność obniżyła się z 21,8% do 19,5%. W tym samym czasie śmiertelność w innych ośrodkach USA nie zmieniła się.

W 1992 roku Dallas Nephrology Associates i National Medical Care, dzięki wspomnianej poprawie efektywności dializy, uzyskał poprawę wskaźników śmiertelności wśród chorych dializowanych na poziomie 0,77 i 0,74 w porównaniu ze śmiertelnością w ogólnej populacji dializowanych w USA, co w praktyce oznaczało jej zmniejszenie o odpowiednio 23% i 26%. Zwiększenie dawki dializy może przyczynić się zatem do zachowania przy życiu wielu dializowanych. W samych tylko Stanach Zjednoczonych taka strategia może uratować od 8000 -16000 pacjentów w ciągu roku.

Wyniki badań własnych wskazują, że 8-miesięczne modelowanie hemodializy pozwoliło poprawić skuteczność zabiegu, co wyrażało się zwiększeniem stopnia wydializowania mocznika z 56 do 64%, kreatyniny z 51 do 59% i kwasu moczowego z 52 do 61%.