Idea wybudowania
Dziecięcego
Szpitala Klinicznego Collegium Medicum UJ
w Krakowie zrodziła się w stanach
Zjednoczonych Ameryki Północnej w 1958
r.
Z inicjatywy Władysława Poraya-Biernackiego
- amerykańskiego architekta polskiego
pochodzenia, zawiązał się komitet pod
nazwą The American Research Hospital in
Poland, w skład którego weszli m. in.:
kongresman Clement J. Zabłocki i senator
Hubert Humphrey. Dzięki staraniom tego
Komitetu Kongres Stanów Zjednoczonych
podjął uchwałę o udzieleniu dotacji
na budowę szpitala dziecięcego w Krakowie. Fundusze pochodziły również
z datków różnych organizacji jak też
i licznych osób prywatnych. Budowę
rozpoczęto w 1961 r.
Pierwszym pacjentom udzielono pomocy już
w lutym 1966 r.
W swojej 35-letniej historii
Szpital był zawsze wiodącym ośrodkiem
dydaktycznym
i naukowo-badawczym krakowskiej Akademii
Medycznej, a następnie Uniwersytetu
Jagiellońskiego. Leczono dzieci z całej
Polski, pełniąc przy tym rolę ośrodka
konsultacyjnego z zakresu pediatrii i chirurgii dziecięcej. Jako głównych
partnerów Szpitala w dziedzinie szkoleń
i wzajemnej współpracy w zakresie różnych
dyscyplin wiedzy tworzących nowoczesną
pediatrię należy wymienić Harvard
University Children's Medical Center w Bostonie, Children's Hospital w Waszyngtonie, Columbia University Medical
Center w Nowym Jorku - a także szpitale
w Chicago, Baltimore, Pittsburgu , Salt
Lake City czy Cinncinnati i - wiele
innych.
W latach
1974-1996 strategicznym partnerem
Szpitala była Fundacja Project HOPE, która
uczestniczyła w realizacji programów
szkolenia kadr Szpitala a także wspomagała
jego wyposażenie i rozbudowę.
Organizowane przez Fundację kursy i stypendia szkoleniowe dla zatrudnionych w Szpitalu lekarzy i pielęgniarek
przyczyniły się do wzbogacenia ich
wiedzy z zakresu osiągnięć współczesnej
medycyny. Przyczyniło się to do rozwinięcia
w Szpitalu działów specjalizacyjnych w pediatrii, kardiologii, kardiochirurgii,
w tym najbardziej skomplikowanych zabiegów
wykonywanych w krążeniu pozaustrojowym,
nefrologii z nowoczesną hemodializą i innymi technikami nerkozastepczymi,
hematologii i onkologii, endokrynologii,
gastroenterologii, neurologii,
kompleksowej rehabilitacji dzieci,
medycyny stanów nagłych, intensywnej
opieki pediatrycznej i chirurgicznej,
chirurgii dziecięcej, chirurgii
noworodka, plastycznej, rekonstrukcyjnej,
immunologii, alergologii i ortopedii.
W ślad za
doskonaleniem dyscyplin medycznych zwiększono
możliwości diagnostyczne pacjentów,
mogąc praktycznie wykonywać każde
badanie z zakresu biochemii, hematologii
i cytogenetyki, enzymologii i oznaczeń
hormonalnych, wykorzystując techniki
biochemiczne, radio-enzymo-immunologiczne,
molekularne i chromatograficzne,
typowania pacjentów do przeszczepów
nerek i serca oraz badania i leczenie
dzieci
z niedoborami immunologicznymi i schorzeniami autoimmunologicznymi. Dzięki
monitorowaniu stężeń leków we krwi,
stosując metody odpowiadające
standardom światowym, farmakoterapia
wielu schorzeń u dzieci stała się
bezpieczniejsza. Zaplecze diagnostyczne
uzupełnia sprawnie działająca
mikrobiologia kliniczna.
Należy
wyjaśnić, że Dziecięcy
Szpital Kliniczny nazywany również
"Instytutem
Pediatrii", został wyodrębniony jako
samodzielna jednostka uniwersytecka zarządzeniem
Ministra Zdrowia w 1997 r. z Polsko-Amerykańskiego
Instytutu Pediatrii, który prowadzi
obecnie działalność naukową i nauczanie studentów Wydziału
Lekarskiego UJ w Krakowie. Pomimo takiego
podziału zarówno "Szpital" jak i "Instytut" stanowią dzisiaj
nadal jeden organizm pomnażając dorobek
minionych dziesięcioleci
w służbie i dla dobra chorych dzieci.
Szpital
dysponuje nowoczesnym sprzętem i aparaturą, w tym: sprzętem RTG,
tomografem komputerowym, sprzętem do
badań angiograficznych,
scyntygraficznych, echosonograficznych,
aparaturą do napromieniania i szeregiem
unikatowych, wysokospecjalistycznych urządzeń
służących do kompleksowej diagnostyki
pacjentów.
Zespół
lekarzy Szpitala kontynuuje najlepsze
tradycje polskiej pediatrii i wnosi znaczący
wkład w rozwój tej dyscypliny, a badania naukowe naszych pracowników
zyskują niemałe uznanie w świecie
naukowym.
Dewizą
naszej codziennej pracy dla chorych
dzieci są słowa witające przybysza
przed wejściem do głównym Szpitala:
Vita infantis bonum
superius - życie
dziecka dobrem najwyższym.