Normy składników odżywczych

W zasadzie tak, choć wiele zależy od indywidualnych upodobań pacjenta oraz jego apetytu i samopoczucia. Warto jednak pamiętać o pewnych zasadach i indywidualizacji diety. Będzie się ona zmieniać w czasie leczenia odrzucania, zakażeń , zapalenia trzustki lub dolegliwości wrzodowych. W celu zniesienia uczucia głodu warto jeść częściej i w mniejszych porcjach. Normy spożywanych w diecie składników odżywczych w przybliżeniu pokazano w tabeli.

NORMY SKŁADNIKÓW ODŻYWCZYCH DLA PACJENTÓW PO PRZESZCZEPIE NERKI

białka		1- 2 g/ kg dobę (25- 30% podaży wszystkich kalorii)

tłuszcze		30% podaż y kalorii głównie w postaci kwasów tłuszczowych nienasyconych i wielonienasyconych

węglowodany		3 g/ kg/ dobę, 40% całkowitego pokrycia kalorycznego - nie zaleca się cukru, a poleca pieczywo, produkty mączne, owoce

kalorie		średnio od 30- 35 kcal/ kg c. ciała u osób z prawidłową wagą, 40- 45 kcal/ kg u wyniszczonych i niedożywionych, 20- 25 kcal/ kg/ c u otyłych

sód		2- 4 g/ dobę, o ile nie występuje nadciśnienie

potas		zwykle bez ograniczeń , chociaż przy wyższych dawkach cyklosporyny lub przy poziomach we krwi powyżej 6 mmol/ l warto zastanowić się nad ponownymi ograniczeniami podaży w diecie

wapń		wg zalecanych dawek dziennego spożycia, 1200- 2000 mg/ dobę

fosfor		bez ograniczeń , czasami nawet niezbędne jest uzupełnienie fosforu w diecie w dawkach pokrywających straty z moczem (o ile stężenie fosforu we krwi spada poniżej 1 mmol/ l)

witaminy		jedna drażetka multiwitaminy dziennie

W razie przewlekłego odrzucania i pogorszenia się czynności nerki pacjenci - w zależności od stężeń mocznika krwi, kreatyniny oraz jonów - powinni stosować podobne ograniczenia dietetyczne jak w okresie przeddializacyjnym niewydolności nerek. O ograniczeniach decydować powinni jednak wspólnie lekarz i dietetyczka. Podstawą do wydania stosownych zaleceń dietetycznych jest badanie i wywiady oraz wyniki aktualnych badań biochemicznych krwi (mocznika, kreatyniny, wapnia, fosforu, potasu, sodu), klirensu resztkowego przeszczepionej nerki, stopień nadciśnienia i aktualny stan odżywienia pacjenta. Dopuszcza się znaczne indywidualne różnice w leczeniu.