Po
rozpoczęciu dializoterapii kontrola
mocznicy u chorych polega na stosowaniu
skutecznej
dializy, właściwej diety oraz
uzupełniającym
leczeniu farmakologicznym. Obraz kliniczny
okresu dializacyjnego zależy też od
wyjściowej przyczyny przewlekłej
niewydolności nerek oraz powikłań ze
strony innych narządów: serca i naczyń
(nadciśnienie), kości (osteoporoza),
układu nerwowego (polineuropatie) i innych. Bardzo ważną rolę w tym
okresie odgrywa klirens resztkowy nerek
pacjenta, uzupełniający pracę
sztucznej nerki. Umożliwia on spożycie
większej ilości białka i płynów w diecie lub dopuszcza skrócenie czasu
dializy.
Ważną rolę w tym okresie
odgrywa sposób odżywiania.
Przestrzeganie odpowiedniej diety ma
duży wpływ m. in. na prawidłowy
przebieg dializ, dobre samopoczucie i wyniki niektórych badań
laboratoryjnych. Dieta pacjentów
hemodializowanych powinna zawierać
odpowiednią ilość energii tj. minimum
35 kcal/ kg masy ciała, co stanowi
przeciętnie około 2000- 2500 kcal/
dobę. Głównym źródłem energii są
węglowodany (kasze, makarony, pieczywo,
mąka) oraz tłuszcze. Jeżeli podaż
energii będzie zbyt mała, wtedy
organizm będzie czerpał energię ze
swych zapasów - tłuszczów i białek -
doprowadzając do ubytku masy ciała i niedoborów białka. Nadmierna podaż
energii (głównie węglowodanów)
prowadzi do niepotrzebnej nadwagi.
