Kłębkowe zapalenie nerek jest chorobą o podłożu immunologicznym, ściślej mówiąc - chorobą z autoagresji. Chorobę wywołuje zakażenie paciorkowcowe, np. angina, zapalenie: gardła, ucha, węzłów chłonnych, płonica, ropne zakażenie skóry. Wtargniecie do organizmu zakażenia powoduje uszkodzenie śródbłonków naczyń i zapoczątkowuje cały proces powstawania przeciwciał. One właśnie uszkadzają naczynia włosowate kłębuszków nerkowych i w ten sposób rozpoczynają się w nich zmiany zapalne.
Częstotliwość występowania chorób kłębków nerkowych nie da się z cała dokładnością ustalić, jako ze liczne zachorowania mają lekki przebieg kliniczny. Wśród dzieci częściej chorują chłopcy niż dziewczynki. Szczyt zachorowań przypada na wiek 6 - 11 lat, a więc wtedy, kiedy nasilają się zachorowania na anginę, zapalenie gardła, ucha.
Wyróżnia się kilka postaci kłębuszkowego zapalenia nerek. Wprowadzenie klasyfikacji tej choroby stało się możliwe dzięki zastosowaniu w diagnostyce biopsji nerki i mikroskopii elektronowej.
